Yusuf Tuna Güzey’in şehit olduğu haberinin ulaşmasının ardından, Adana’nın merkez ilçesi Yüreğir’e bağlı Çelemli Beldesindeki baba ocağına vatandaşlar taziye ziyaretinde bulundu.

Şehidin ablası Rabia Aşkın, annesi Sevile ile babası Behlül’ün kardeşinin tedavisinin sürdüğü Ankara’da olduklarını ve kendilerini arayarak acı haberi ilettiklerini söyledi.

Aşkın, kardeşinin 2 yıl önce evlendiğini ve yaklaşık 11 yıldır Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yaptığını ifade ederek, şöyle konuştu:
“Vatan sağ olsun demekten başka yapacak bir şeyimiz yok. O vatanını çok severdi, askerlik mesleğini içinden gelerek yapardı. Bizler de vatanımızı seviyoruz. Vatanımıza bağlıyız. Söyleyecek başka bir şey bulamıyorum.”

Şehidin çocukluk arkadaşı İlyas Çolak da Güzey’le en son olaydan bir gün önce telefonla görüştüklerini ifade ederek, “İzne geleceğini söylemişti. Kendisine ’niye gelmiyorsun’ dedim. Kendisi de ’Tüm ayarlamalarımı yaptım, biletleri de almıştım. Ancak izinler iptal edildi’ dedi. Askerliği çok severdi, benim de asker olmamı istiyordu. Uzmanlık sınavları olduğunda hep hatırlatırdı. Bana okula giderken arkasına el yazısıyla yazdığı fotoğrafını verdi. Kendisinden geriye tek bu fotoğraf kaldı” dedi.

Şehit Güzey için yarın Adana’da Sabancı Merkez Camisinde tören düzenlenecek.

Van’ın Çatak ilçesinde, 30 Haziranda Jandarma Komutanlığı ekiplerinin geçişi sırasında terör örgütü üyelerince araziye döşenen mayının patlaması sonucu biri ağır 3 asker yaralanmıştı.

Teröristlerin uzun namlulu silahlarla saldırdığı Sarıyayla Jandarma Karakolu’na sevk edilmek istenen askeri birlikler, havanın sisli olması nedeniyle helikopterlerle intikal edemeyince 35 kilometrelik yolu koşar adım yürümek durumunda kaldı.

Yaklaşık 100 kişilik jandarma özel harekat ekibi, karakolun bulunduğu Sarıyayla köyüne, stabilize olan yola patlayıcı madde döşenmiş olma ihtimaline karşın Nazimiye ilçesinden olay yerine kadar yürüdü. Sağanak yağış altında 35 kilometre yolu yürüyerek Sarıyayla köyüne ulaşan özel harekat ekibinin, köydeki karakolun güvenliğini sağlayacağı ve olay yerinde arazi tarama faaliyeti yürüteceği öğrenildi.

SALDIRININ AYRINTILARI DA NETLEŞİYOR

Terör örgütü PKK’nın Kandil Dağı’ndaki elebaşlarının verdiği eylem talimatı üzerine 50 kişilik terörist grubu dün gece Nazimiye İlçesi’ne yaklaşık 35 kilometre uzaklıkta ve Bingöl’ün Kiğı ve Yayladere ilçeleri sınırında bulunan Sarıyayla Köyü Jandarma Karakolu’na saldırdı. Saldırı öncesi Nazımiye’nin Kızılmescit Mevkii, Bizik Ormanları ve Kiğı’nın kırsal kesiminde gizlenen teröristlerden bir grup, gece havanın yoğun sisli ve yağışlı olmasını da fırsat bilerek yazın nüfusu fazla olan ancak kışın 7- 8 hanenin oturduğu Sarıyayla Köyü’ne sızdı. Diğer teröristler de Sarıyayla Köyü’nün 1300 rakımlı tepesi eteğinde çıplak alana kurulu karakola hakim tepelere ağır makinalı tüfekleri ve roketatarı yerleştirdi.

YOĞUN SİSTE SALDIRDILAR

Teröristler yoğun sis ve yağmurlu havada, saat 22.45’te saldırıya geçti. Hakim tepelerden önce Bixi ve ağır makinalı tüfeklerle, karakolun güvenliğini sağlayan mevzileri hedef alan teröristler, ardından karakola roketatarlarla saldırdı.

PKK’lı teröristlerin saldırısına 40 askerin görev yaptığı karakoldan anında karşılık verildi. Karakol Komutanı Astsubay Kıdemli Başçavuş Hasan Özüberk ile yardımcıları kurşunlar arasında karakol binasından çıkarak teröristlerin sızmaya çalıştığı mevzide çatışan askerlerinin yanına koştu. Askerleriyle omuz omuza çatışmaya katılan Astsubay Özüberk, köy içine önceden sızan ve oradan mevzilere ateş yağdıran teröristlere karşılık verilirken köylülerin zarar görmemesi için özen gösterilmesini de istedi.

Karakola hakim tepelerden ateş yağdıran teröristlerin yanı sıra köy içine sızan teröristler de mevzilerin yakınına kadar gelip askerlerin üzerine el bombaları attı. Ancak kahraman komutan Astsubay Kıdemli Başçavuş Özüberk ve silah arkadaşları şehit olma pahasına teröristlerin mevzileri ele geçirmesine fırsat vermedi.

ÇATIŞMA SAATLERCE SÜRDÜ

Sarıyayla Jandarma Karakolu’na saldıran teröristlerle askerler arasındaki çatışma saatlerce sürdü.

Çatışmada Karakol Komutanı Jandarma Astsubay Başçavuş 40 yaşındaki Hasan Özüberk, Jandarma Uzman Çavuş 28 yaşındaki Kemal Koçyiğit, Jandarma Er 21 yaşındaki Adem Şimşek, Jandarma Er 21 yaşındaki Ahmet Eyce şehit düştü. Karakol Komutan Yardımcısı Astsubay ile 1 uzman çavuş ve 5 er de yaralandı.

Çatışmanın sürdüğü sırada yoğun sis ve yağış nedeniyle Kobra tipi helikopterler bölgeye gidip müdahalede bulunamadı. Gece yarısı Nazımiye’den bölgeye yola mayınlı tuzak kurulma ihtimaline karşı frekans karıştırıcı Jammer’li araçlar eşliğinde zırhlı araçlar ve askerler sevk edildi. Saldırıyı gerçekleştiren teröristler, gece karanlığı, yağış ve yoğun sisten faydalanarak ormanlık alanlara kaçıp izlerini kaybettirmeye çalıştı. Çatışma bölgesinde 1 kadın teröristin cesedi bulunurken, askeri yetkililer çatışmada ölen terörist sayısının daha fazla olduğunu ve kesin sayısının alan taramasından sonra belli olacağını kaydetti.

ÖZEL BİRLİKLER OPERASYON YAPIYOR

Bölgede sevk edilen takviye birliklerle kaçan teröristlerin etkisiz hale getirilmesi için geniş çaplı operasyon başlatıldı. Günün ilk ışıklarıyla birlikte bölgeye ulaştırılan özel eğitimli ve tamamı rütbelilerden oluşturulan birlikler teröristlerin peşine düştü. Kışın yağan karın henüz tamamen erimediği ormanlık bölgede operasyonlar, yoğun sis nedeniyle helikopterler uzun süre kalkamadı. Saat 14.30’dan itibaren havanın açmasıyla birlikte Kobra helikopterler karadan yürütülen operasyona hava desteği sağlamaya başladı.

PKK’LILARA BOMBA YAĞDIRILIYOR

Tunceli Jandarma Bölge Komutanlığı’ndan kalkan Süper Kobra tipi helikopterler, teröristlerin kaçtığı ve bulunabileceği Kızılmescit, Dokuzkaya Mevkii ile Bezik Ormanları kesimlerini bombaladı. Tunceli 4’üncü Komando Tugayı’ndan alınan tamamı profesyonel askerlerden oluşan birlikler de Sikorsky helikopterlerle operasyon bölgesine indirildi. Komandolar, kaçmaya çalışan teröristleri etkisiz hale getirmek için operasyonlarını aralıksız sürdürürken, her an teröristlerle sıcak temasın sağlanabileceği belirtildi.

O zaman cebimdeki tabancayı çıkararak kendisine uzattım:
- Mustafa Kemal benim, haydi al eline tabancayı, öldür, dedim.

Herif benden bu karşılığı alınca yıldırımla vurulmuş gibi oldu. Bir süre şaşkın şaşkın yüzüme baktıktan sonra diz üstü kapanarak hüngür hüngür ağlamaya başladı..

ASKERLE GÜREŞ

Bir gezisinde, Kolordu binasının kapısında aslan yapılı bir Mehmetçik gördü. Çağırdı ve güler yüzle sordu:
- Sen güreş bilir misin?
Yanındakilerden en kuvvetli görünenlerle Mehmetçiği güreştirdi. Genç asker her zaman üstün geliyordu. Çok neşelendi, ayağa fırladı.
Ceketini çıkarıp Mehmet’e ense tuttu:
- Haydi, bir de benimle güreş!
Katıksız ve temiz Anadolu çocuğu Ata’sının yüzüne hayranlıkla baktı:
- “Atam,” dedi. “Senin sırtını yedi düvel yere getiremedi. Bir Mehmet mi bu işi başarır?”
Gözleri doldu ve ağlamamak için gülmeye çalıştı.

ALÇAKGÖNÜLLÜ

Atatürk’ü, 1938 Gençlik ve Spor Bayramı günü, son defa, 19 Mayıs Stadyumu’nda gördüm. Şeref tribünü kapısında -o zaman küçük bir çocuk olan kızıma- o günün anısı olan rozetini taktırmayarak bir şeyler söylüyordu. Zayıf ve yorgundu.

Kızımdan Atatürk’ün kendisine neler söylediğini sordum:
— Rozette resmim varmış, nasıl takarım? dedi.
Zeki ve alçakgönüllü Atatürk rozetteki resmi görmüştü.

Bu, O’nun stadyuma ilk ve son gelişi, sanki gençliğe vedası oldu

BENİM ADIM ATA DEĞİL

Atatürk’ün sinirlendiği önemli bir nokta vardı. Gazetelerde, kendisine “Ata” denildiğini okudukça şöyle dedi:
-Benim adım Ata değil, Atatürk’tür! Bazı gazeteler neden böyle yazarlar?

GÖMÜLECEĞİ YER

Atatürk’ün gömüleceği yer ve toprak:
O’nun kabri Ankara’da olacaktır. Fakat bu şehrin neresinde? Çünkü O’ nun en son kuvvetli isteği bir an önce Ankara’ya dönebilmekti. Biri Büyük Millet Meclisi’nden İstasyon’a inen cadde üzerindeki yuvarlak yer, diğeri Çankaya’daki yeni köşkün mermer havuzu. Bu yerler şu nedenle konuşulmuştur:
Bir akşam Atatürk’ün etrafında toplananlar arasında, O’nun ölümlü oluşu üzerinde durulmuş ve özellikle kendisi 1926 suikast girişiminden sonra söylediği cümleyi tekrar etmişti. “Benim naçiz vücudum bir gün elbette toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır.” dedikten sonra “Milletim beni istediği yerde yatırsın, yeter ki beni unutmasın,” demişti. Meclisin altındaki yuvarlak yeri ortaya atan kişiye ise, “iyi ve kalabalık bir yer, fakat ben böyle bir arzumu milletime vasiyet edemem”. Ancak, gene o akşam ileri sürülen bir fikrin kendisini çok duygulandırdığını, bugün bile hatırlıyorum.
Memleketin bütün sınır boylarından getirilecek toprak üzerinde yatmak. Recep Peker, hararetle bu fikrin sembolik savunmasını yapmıştı.

Atatürk, böyle bir fikrin uygulanmasından ancak, ölümlü vücudu için hoşlanacağını ve gurur duyacağını anlatırken bana bakarak: “Bunu unutma!” demişti.

SOKAK ÇOCUĞU

Atatürk’e, düşmanlarından bir bayan, bir yabancı gazetede (sokak çocuğu ve zalim) diye yazılar yazmak küçüklüğünü göstermişti.
Bir gün Yat Kulüp’te Atatürk, arkadaşlarına bu yazıdan söz ederek demiştir ki:
- Bana sokak çocuğu diye yazmış… Ben pek küçük yaşta yatılı bir öğrenci olarak okullara girmedim. İdadi’den Harp Okulu’na, oradan da orduya hizmete gittim. Sorarım sizlere, benim sokakta oynamaya vaktim mi vardı? Bana (zalim) diyormuş… Ben eğer bu vatana ihanet eden birkaç adamı mahkemeye vererek, kanun çerçevesinde bu adamlar cezalarını buldularsa, benim onlara karşı sevgimden ziyade, Türk milletine sevgim daha büyüktür… Bu nedenle Türk milletine onların zararlı vücutlarını feda ettim…” demişlerdir. 

LİDER

Bir akşam sofrasının hararetli bir döneminde Mustafa Kemal, kişisel özgürlüğünün birçok bölümlerinden yoksun bırakılması acısını hüzün dolu sözlerle şöyle anlattı:
- “Şimdi siz buradan ayrılır, istediğiniz yerde gezer dolaşırsınız. Benim gözümde bunun ne büyük mutluluk olduğunu bilemezsiniz. Halime bakın, sahip olduğunuz bu özgürlükten yoksunum, cumhurbaşkanıyım ama köşeye atılmış ve özgürlüğü sınırlı bir insanım. Bütün eğlencem, akşamları soframa topladığım arkadaşlara ayrılmıştır. Haydi şimdi buradan ayrılıp bol bol dolaşın, istediğiniz yerlere girip çıkın, arzu ettiğiniz gibi eğlenin. Ben de bunun hayaliyle avunurum.” dedi.
O akşam hepimiz masadan erken ayrıldık.

YANINA ALDIĞI İLK ER

Atatürk, Samsun’a çıktığı zaman, üstü başı yırtık, postalları patlamış, silahsız bir er gördü. Yüzünün rengi bakıra dönmüş, yağlan eriyip kemik ve sinir kalmış bu Türk askeri ağlıyordu. O’na sordu:
- Asker ağlamaz arkadaş, sen ne ağlıyorsun?
Er irkildi, başını kaldırdı. Bu sesi tanıyordu ve bu yüz ona yabancı değildi. Hemen doğruldu ve Anafartalar’daki Komutanını çelik yay gibi selamladı.
- Söyle niçin ağlıyorsun?
İç Anadolu’nun yanık yürekli çocuğu içini çekti:
- Düşman memleketi bastı, hükümet beni terhis etti. Silahımızı elimizden aldı. Toprağıma giren düşmanı ne ile öldüreceğim? Kemal Atatürk, er’in omzuna elini koydu:
- Üzülme çocuğum, dedi. Gel benimle!
Ve Samsun deposunda giydirilip silahlandırarak yanına aldığı ilk er bu Mehmetçik oldu.

KAHRAMAN TÜRK KADINI

1 Mart 1923 Tarsus:
Mustafa Kemal İstasyon’dan şehre doğru, bir süre yaya olarak yürüdü. O’nu görmek için sabahtan itibaren yolları dolduran Tarsusluların arasından neşe ile selamlar vererek, ilerledi. O sırada ansızın bir olayla karşılaştı.
Milli Mücadele’deki çete giysili bir kadın, Atatürk’ün yolunu keserek ayağına kapandı. Gözyaşlarıyla şöyle haykırıyordu:
- “Bastığın toprağa kurban olayım Paşam!”
Mustafa Kemal onu yerden kaldırmak için eğilirken kulağına bu kadının Kurtuluş Savaşında cephelerde çarpışmış olan (Adile Çavuş) olduğunu fısıldadılar.
Gözlerinden iki damla yaş düşen Mustafa Kemal, bu güneşten yüzü yanmış kadının elinden tutup ayağa kaldırdı ve ona şöyle seslendi:
- “Kahraman Türk kadını! Sen yerlerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde yükselmeye layıksın.

Hastalığının ilerlemiş zamanında:
“Hatta bir gün, bizim önümüzde bazı siyasi sorunlara değinip Romanya’ da yapılan hükümet değişmesinden söz ederken, bir patriğin işbaşına gelmiş olmasından hayret duyduğumu söyledim. Bu nedenle İkinci Dünya Savaşı’nın da yaklaşmakta olduğunu anıştırarak dedi ki:
- “Bir savaş çıktığı takdirde, kanımca yansız kalmalıyız. O zaman birçok fırtınalar kopacak. Devlet gemisini gayet ustaca yöneterek işin içinden sıyrılmaya çalışılmalıdır.” dedi.

ELİF, LAM, MİM NE OLACAK?

Atatürk, Kur’an’ın Türkçe’ye çevrilmesine karar verdikten sonra Kâzım Karabekir Paşa kaygıya düşmüştü. Büyük bir heyecan ve şaşkınlık içinde bir gün dayanamayarak Atatürk’e sordu:
- “Kur’an’ın Türkçe’ye çevirisini emretmişsiniz.”
- “Evet.”
- “Peki, o zaman elif, lam, mim ne olacak?”
Atatürk hayretle Karabekir’in yüzüne baktı ve en kolay bir şeyin cevabını verir gibi:
- “Ne olacak, elif, lam, mim yine elif, lam, mim olarak kalacak” dedi.

DİL ALANINDAKİ ÇALIŞMALARI

Dil alanında bir kaynak sorununu ileri sürünce, ortaya, kâğıt kalem ve Atatürk’ün kendi eliyle açıklamalar yapılmış diksiyonerler getiriliyor. Yunanca’dan getirilen kelimelerin, onları bir başka dile bağlayan daha eski bir etimolojisi aranıyor.
- Ana kökü arayacağız, diyor.
Ve dil hakkındaki kuramını anlatmaya başlıyor ve bir gülüşle:
- Uzun bir çalışmadan sonra, bunu bulduğum zaman, Sakarya savaşını kazandığım dakikadaki mutluluğu duydum, diyor.

KÖYLÜ MİLLETİN EFENDİSİDİR

Bir gece beraber oturuyorduk. Yanımızda Siirt milletvekili Mahmut Soydan, şimdiki Macaristan elçimiz Ruşen Eşref Onaydın, bir de Soysallı vardı. Atatürk, ertesi günü Büyük Millet Meclisi’nde okuyacağı söylevi hazırlıyordu. Mahmut’la Ruşen Eşref not tutuyorlardı. Atatürk ara sıra bana da, “Ne dersin?” diye soruyordu. Ben ne diyebilirim? Hiç… Sonra Atatürk bana döndü ve dedi ki:
- Bu memleketin efendisi kimdir?
Düşündüm. Karşılığı o verdi:
- Türk köylüsüdür, dedi. Ve devam etti:
- Türk köylüsü “Efendi” yerine getirilmedikçe memleket ve millet yükselmez!…

YENİ KELİMELER

Atatürk, yeni kelimeler için şöyle derdi:
“Onları ortaya atmak gerekir. Millî duygumuz hangisinden hoşlanır ve onu kullanırsa, o zaman sözlüğümüze koyalım.”

ÖĞRENCİ GÖZÜNDE ÖĞRETMEN

Çankaya’da bir ilkokul açılmıştı. Köşkün çevresinde bulunan bu okulu bir gün Atatürk ziyaret etmiş.
Öğretmen tahta başında öğrencilere ders veriyormuş. Cumhurbaşkanı girer girmez saygı işaretini vermiş, çocuklar ayağa kalkmış ve oturunuz işaretini verdikten sonra yüzünü tahtaya çevirerek derse devam etmiş. Atatürk, beş on dakika ayakta ders dinlemiş ve çıkarken öğretmen yine aynı ses, aynı eda ile çocukları ayağa kaldırmış ve oturunuz işareti verir vermez derse devam etmiş.
Gazi kapıdan çıkarken yanındakilere:
- “Gördünüz mü öğretmeni? Cumhurbaşkanına önem vermedi” demiş ve ilave etmiş:
- “İlköğretmen vatanın en hayırlı elemanı. Onlar vatan çocuklarıyla o kadar kaynaşmışlardır ki, adeta çocuklaşmalardır. Onların gözünde en sevgili öğrencilerdir. Bu öğretmen eğer dersini bırakıp saygısını göstermek için yanıma gelseydi ve çıkarken beni merdivenlere kadar geçirse idi, öğrencileri gözünde küçülür, belki prestijini kaybederdi. Öğrenci gözünde en saygılı, en büyük adam öğretmendir.” demişlerdir

ANADOLU’NUN MÜZİĞİ

Atatürk söylüyor:
- Montesquieu’nun, “Bir milletin musikicilikteki akışına önem verilmezse, o milleti ilerletmek mümkün olamaz” sözünü okudum, doğrularım. Bunun için, musikiciliğe pek çok özen göstermekte olduğumu görüyorsunuz.
- Biz Batılılara göre, doğu musikiciliğinin kulaklarımıza gelen tuhaflık yönünden söz ettim ve dedim ki; Doğunun tek anlayamadığımız bir tarafı varsa,o da onun musikiciliğidir.
Gazi, itiraz ederek şöyle demiştir:
- Bunlar hep Bizans’tan kalma şeylerdir. Bizim gerçek musikimiz Anadolu halkında işitilebilir.
- Bu ezgilerin geliştirilmesi mümkün değil midir?
- Batı musikiciliği bugünkü durumuna gelinceye kadar, ne kadar zamanlar geçti?
- Dört yüz yıl kadar geçti.
- Bizim bu kadar süre beklemeye zamanımız yoktur. Bunun için, batı musikiciliğini almakta olduğumuzu görüyorsunuz.

SEN NE OLACAKSIN Kİ?

Mustafa Kemal, Selanik’te yine bir akşam o zaman Sağlık Müfettişi olan eski Dışişleri Bakanı Dr. Tevfik Rüştü Araş, Nuri Conker, Salih Bozok beylerle birlikte Olimpiyos birahanesinde oturmuşlar içerlerken, devletin dış siyaseti söz konusu oluyormuş. Bu arada Mustafa Kemal Bey birtakım acı eleştiriler yaptıktan sonra işi şakaya dökmüş ve Tevfik Rüştü Bey’i göstererek:
- “Bu yanlış siyaseti bir gün doktor aracılığı ile düzelttireceğim.” Deyince, yakın ve teklifsiz arkadaşı olan Nuri Conker:
- “Ne? Ne… Sen mi düzelttireceksin?”
Diye küçümseme ile sormuş. Bunun üzerine Nuri (Conker) Bey’le aralarında şöyle bir konuşma geçmiş:
- “Evet, ben doktoru Dışişleri Bakanı yapacağım. Bütün yanlışlıkları ona düzelttireceğim.”
Nuri Bey şaka ile sormuş:
- “Demek sen doktoru Dışişleri Bakanı yapacaksın. O halde ya beni?”
- “Seni de vali ve komutan yaparım!”
Bu konuşmaya, hazır bulunan Salih Bozok da karışıyor:
- “Herhalde bu arada beni de bir şey yaparsınız?”
Mustafa Kemal Bey Salih’in bu sorusuna, biraz düşündükten sonra:
- “Salih, seni yaver yapacağım ve yanımdan ayırmayacağım.” Cevabını verince Nuri Bey yine dayanamamış, tekrar atılarak:
- “Allahını seversen, sen ne olacaksın ki, hepimize şimdiden böyle birtakım onurlar veriyorsun?” demiş.
Mustafa Kemal Bey, Nuri Bey’in bu sorduğu soruya gülerek:
- “Bu memuriyetleri, bu onurları veren ne olursa işte ben o olacağım.”
Diye karşılık vermiş.

TÜRK ORDULARI BAŞKUMANDANIYIM

Afyonkarahisar’ın hatlarının çözülmesi sonunda birkaç Yunanlı tutsak, geceleyin Mustafa Kemal’in çadırına getirilmişti. Bunlardan birisi, Muzaffer Generalin doğup büyümüş olduğu Selanik’ten gelmişti. Yüz, kendisine yabancı gelmediğinden ve üniformasında da hiçbir bellilik görmediğinden kim olduklarını ve rütbelerini sormaya başlamıştı.
- Binbaşı mısınız?
- Hayır.
- Albay mı?
- Hayır.
- Korgeneral mi?
- Hayır.
- Peki nesiniz?
- Ben Mareşal ve Türk Orduları Başkomutanıyım! Şaşkınlıktan ağzı açık kalan Yunanlı kekeledi:
- Bir başkomutanın savaş hattına bu kadar yakın yerlerde dolaşması işitilmiş değil de!..